Hüzünlü bir tiyatro sahnesinde,
Maskesini portmantoya asıyor,
Yalnızlığı oynayan adam.
Gerçekliğe adarken kendini
Bir baloya dönüşüyor dünya.
Yüreğimden dökülen
Birkaç damla şarkıyla,
Cebine yaramazlıklarını dolduran çocuk,
Üzeri kirlenmesin diye
Parmak ucuyla tutuyor topunu,
Annesine hoş görünüyor.
ÖNYARGISIZ EDEBİYAT, ÖNYARGILARDAN ARINDIRILMIŞ BİR EDEBİYAT PLATFORMUDUR. YERLİ, YABANCI TÜRÜ NE OLURSA OLSUN, TÜM KİTAPLARIN OKUYUCUYA TANITILMASINI VE DAHA ÇOK OKUYUCUYA ULAŞMASINI AMAÇLAR. YENİ YAZARLARIMIZA MÜMKÜN OLDUĞUNCA DESTEK OLMAYI İLKE EDİNMİŞ BİR EDEBİYAT PLATFORMUDUR.
hüzünlü balo etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hüzünlü balo etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
27 Kasım 2012 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
