Beyoğlu Rapsodisi/Ahmet Ümit

Beyoğlu, İstanbul'un en renkli, en şaşaalı, en göze batan mekanı belki de. İnsan adeta kendini insan seline kaptırıyor. Büyüsünün içinde kayboluyor. O kadar cömert ki içinde her tür insanı barındırıyor.Öğrencisi, evsizi, tinercisi, dilencisi, sarhoşu, ayığı, çiçekçisi, iş adamı, ünlüsü, ünsüzü yediden yetmişe herkes orada. Hayat orada en az on kat daha hızlı akıyor. O hayatın içinde zaman mevhumunuz yitip gidiyor.Her yer öyle ışıltılı öyle canlı ki... Kendinizi adeta bir podyumda yürür gibi hissediyorsunuz desem herhalde abartmış olmam. Her mekandan değişik türden müzikler, melodiler çalınıyor kulağınıza. İnsanlar diskolarda, barlarda müziğin ritmine bırakıyor kendilerini. Gündüzleri de bu caddede bir koşuşturma söz konusu. İşine yetişmeye çalışan insanlar dolduruyor caddeyi. Dedim ya hayat orada daha hızlı akıyor diye; işte belki de insanları bu yönü cezp ediyor bu görkemli caddenin.